هالویین شایان به روایت تصویر
خیلی سعی کردم عکسها را تو همین صفحه وبلاگ بگذارم ولی نشد هر چی حجمش را کم کردم عکسها خیلی بزرگ پابلیش میشد و بجای اینکه عمودی باشه افقی بود
شایان خیلی لباسش را دوست داشت طوری که از اون روز تا الان هر وقت میخواییم بیرون بریم گریه میکنه که لباس دایناسوریشو میخواد بپوشه
گاشگ و چنگول
بلاک های بازیشو رو هم میچینه و اگه بیوفتن با عصبانیت میگه Don't do that![]()
داره نازش میکنم بهش میگم عزیزم نازم خوشگلم میگه چِرب چرب چرب (با کسره زیر چ)*
* تو کارتون wow wow wubbzy گنجشک کارتون این صدا را در میاره
جدایی
جیگر مامان همون روز پنجشنبه جیگرم واست اتش گرفت من از صبح کلاس داشتم تا ۱۰ شب و مهدتون یک پارتی براتون گرفته بود ساعت ۶ تا ۸ شب .من از استادم اجازه گرفتم که نیم ساعت وسط کلاس از کلاس در بیام اونم اجازه داد ساعت ۶ که داشتم از کلاس در میومدم گفت ۶:۳۰ میبینمت دیگه منم گفتم بله استاد مهدتون تو کمپس دانشگاه هست ولی خوب پیاده نیم ساعت راه هست منم با ماشین اومدم تا مهد که جای پارک پیدا نمیکردم شما هم تازه رسیده بودین بابایی جای پارکی که پیدا کرده بود را داد به من خودش یکی دیگه پیدا کرد خلاصه تو با دیدن من یک عالمه ذوق کردی ولی من فقط و فقط تونستم یک ربع پیشت بمونم و برگردم سر کلاس لعنتی که تا من رسیدم تا ساعت ۷ بهمون زنگ تفریح داد و من همش در حال غصه خوردن و قورت دادن بغضم بودم وقتی همه بچه ها با والدینشون بودن من مجبور بودم برگردم سر کلاسم ببخشید مامانی که اینقدر در حقت ظلم میکنم جوری شده که این چهار روز هفته را که کلاس دارم یا منو میبینی یا بابایی (یا هیچکدوم و میری مهد) وقتی بابایی میرسه خونه من باید بدوم و برم کلاس. هفته پیش که تعطیل بودم تا بابایی رسید خونه به من میگفتی بای بای مامی من یک عالمه غصه خوردم که چرا بچه ام شرطی شده تا باباش میاد خونه میفهمه که مامانش باید بره
پسرم خیلی دوست دارم امیدوارم که روزی بتونم برات جبران این همه جدایی هامون را بکنم عزیزم .مامان را ببخش نفسکم
برعکس
من شهریور 1383 با همسر مهربونم ازدواج کردم و به نیویورک آمدم وساعت 16 دقیقه بامداد روز 16 اسفند 1384 پسریم به جمع خانواده کوچولومون پیوست من اینجا از شایانم مینویسم